• "Omgaan en rijden met paarden vanuit hun natuurlijke weg. De weg van het paard!"

De paarden

Dabria

   

Als veulentje van een paar dagen oud koos Dabria VCG (Westpoint x Doruto) mij al uit. Er wordt wel gezegd dat paarden niet gemeen geboren worden, maar als veulen kon ze eerder schoppen dan lopen, en gedecideerd sloeg ze me een put in mijn bovenbeen toen ik haar als pasgeboren pukkie naar de weide bracht. Geen goede start, zou je denken, maar uiteindelijk bleek die put in mijn been een positief merkteken! Eerlijk is eerlijk, ze was erg moeilijk, en drie jaar later stond ik niet te trappelen om haar zadelmak te gaan maken… Maar hoe anders liep dat! Na een aantal weken stevige discussies over werkelijk ALLES wat ik haar wilde leren, viel het kwartje bij deze hypergevoelige, hyperintelligente zwarte parel, en ineens vloeide alles samen. Wat vond ik haar leuk! Ze ging voor de volle 100% voor me, en ze pakte me helemaal in. En ze was te koop, precies in de periode dat ik besloten had dat Paradox zijn leventje in Frankrijk mocht gaan voortzetten…Gelukkig vonden haar fokkers het ook een goed idee dat ik haar zou kopen, en op 20 mei 2011 werd ze van mij. Nu, in 2014, hebben we een lange weg afgelegd om van haar een stabiel rijpaard te maken, maar wat doet ze het goed! Nog steeds is ze een uitdaging, maar ze blijkt een onuitputtelijke kilometervreter en we rijden bitloos lange ritten en trektochtje. We hebben sinds lente 2014 een startkaart,maar van bitloos starten is het door allerlei omstandigheden helaas nog niet gekomen. Maar dat we ook de wedstrijdring in gaan is zeker. Daab krijgt alle tijd die nodig is en ik heb veel plezier in haar. Voor coachings blijkt ze ook bijzonder geschikt dus op haar eigen, ietwat wispelturige, vurige en hypersensitieve, maar wel aanhankelijke, goedwillende, liefdevolle manier, heeft ze haar plaats binnen Via Equestra gevonden!